تبلیغات
 فیلسوف و حکیم بزرگ از دریچه نگاه همگان - امید باغانی بلوچكاره و سخنی از فیلسوف حکیم ارد بزرگ

امید باغانی بلوچكاره و سخنی از فیلسوف حکیم ارد بزرگ

نویسنده : ستاره هاشمی پنجشنبه 6 خرداد 1395 12:57 ق.ظ  •    ارسال شده در: سخنان دلربای حکیم ارد بزرگ در وبلاگ ها ارد بزرگ فیلسوف ایرانی فیلسوف ایرانی و سخنان دلربایش سخنان بزرگان برای تلگرام فلسفه سخنان فیلسوف در لوکس بلاگ

امید باغانی بلوچكاره مقاله بسیار ارزشمندی نگاشته است با عنوان «تاریخچه قوم بلوچكاره (قوم كوچ )» . و در آن نوشته به این سخن حکیم ارد بزرگ در کتاب سرخ اشاره نموده است : « مردمی که ، نام نامداران و اساطیر خویش را پاک می کنند ، فرزندانشان را بی پناه ساخته اند ، فرزندان چنین دودمانی به نامداران کشورهای دیگر دل خواهند بست. »


با سلام خدمت تمام مردم بلوچكاره هدف از ایجاد این نوشتار نه برای قوم پرستی و حس ناسیونالیستی و نوستالژیك است بلكه صرفا بنا به دو دلیل است .

دلیل اول برای این است كه جوانان امروز ما از پیشینه خود آگاه باشند ، حكیم ارد بزرگ بدرستی گفته كه هر ملتی كه قهرمانان و هویت خود را نشناسد ، فرزندان آنها رو بسوی قهرمانان و هویت بیگانه گان خواهند سپرد .

دلیل دوم اینكه امروه تعدادی از افراد مغرض و كوتاه اندیش به نام تاریخ نگار دو رویه نسبت به این قوم در پیش گرفته اند ، عده ای از آنها تاریخ و پیشینه قوم بلوچكاره را انكار می كنند و عده ای دیگر تلاش می كنند با استفاده از كتب نامعتبر و تح

قوم بلوچكاره یكی از اقوام اصیل آریایی هستند كه تاریخی پراز فرازو نشیب داشته ، در گذشته قوم بلوچكاره را قوم كوچ خطاب می كردند كه در آینده علت این تغییر نام را برایتان خواهم گفت .

این نوشتار درباره جغرافیای بشری ویکی از قدیمترین اقوام این سرزمین است و تا آنجا که میسر بوده به کلیه کتب جغرافیایی قدیم عربی و فارسی دری مراجعه بعمل آمده است وشاید کاملترین بحث درین مورد باشد. این مبحث روشنی خاصی بتاریخ زبان پشتو می اندازد و مسلماً برای کسانیکه درین رشته کار میکنند خالی از فایده نخواهد بود.

لیل های مغرضانه این قوم را تخریب كنند كه در آینده جداگانه جواب آنها را خواهم داد .

سخنان دلنشین حکیم ارد بزرگ، فیلسوف حکیم ارد بزرگ، امید باغانی بلوچكاره، امیدباغانی بلوچكاره، امید باغانی بلوچ كاره، امید باغانی بلوچكاره هرمزگان، فیلسوف نامدار ایرانی حکیم ارد بزرگ،

در کتب جغرافیای معتبر عرب و آثار قدیم فارسی دری بااسم دو قوم آریایی بر میخوریم که همیشه باهم ویک جا ذکر میشود و در همه جا ازمراتب سلحشوری و دلاوری آنان یاد شده است. این دو قوم مشهور وشجاع ظاهراً در ایالت بلوچستان, کرمان, و حواشی سرحد جنوبی افغانستان می زیستند وبا سلاطین سلسله های عصر مانند غزنویان و دیالمه (1) پنجه نرم کرده و کمتر مغلوب و تسلیم شده اند. این دو قوم کوچ و بلوچ بودند. چنانکه خواهد آمد هردو زبان خاصی داشتند . زبان بلوچ ها و اسم آنان تا اکنون روشن است و  زبان قوم کوچ (بلوچكاره) بین بلوچی و زبان دری هست كه همان زبان پهلوی قدیم است البته امروزه تغییرات زیادی كرده است .

 

((برخی در این تلاشند که پیشینه قوم كوچ (بلوچكاره) و بلوچ را شمال شرق ایران در مرز شمالی خراسان بدانند و می گویند که آنان در برابر تازش هیاطله(قبیله ای از ترك ها) از سرزمین و زیستگاه خود مهاجرت و رو به جنوب نهاده اند و با تازش مغولان و تیمور به جنوب شرق  ایران آمده اند، که نمی تواند درست باشد . بی گمان راه کوچ آنان از شمال غرب ایران به جنوب شرق بوده است.
تاریخ نگار بلوچ جعفری می نویسد:
قوم كوچ وبلوچ از دو راه راهی جنوب خاوری شده اند یکی راهی که از حلب در سوریه می آمد و دیگر راهی از کوهستان البرز ، سخن من بر سر راه دوم است.
پژوهشگران بسیاری كوچ و بلوچ را از باشندگان سرزمینی در جنوب باختری دریای خزر دانسته اند. دیمتری الکساندروف تاریخ نگار روس می نویسد کوچ ها در دو سوی سپیدرود در گیلان می زیستند و بلوچ در کوهستان و درکنارشان میان بلندی های البرز باختری و بلندی های جنوبی کوه های تالش بودند.

پس طبق منابع معتبر تاریخ این دو قوم از ابتدا در كنار هم اما جدا از هم زندگی می كردند .

تاریخنگار آذربایجانی مدداف نوشته است : تالش ها در جنوب سرزمینشان همسایگانی داشتند که بعدها نام بلوچ بر خود گرفتند وی به گونه ای بر آن است که بگوید بلوچ ها نیز شاخه ای از کادوس ها، باشندگان کوه های گیلان در دوسوی سپیدرود و کوه های تالش که گالش ها و تالش های امروز بازماندگان آنانند، بوده اند. هنوز در میان تالش ها ضرب المثلی هست که می گوید « بلوچ مرز نمی شناسد» و شاید این از آن رو باشد که به گاه همسایگیشان بارها مورد تازش بلوچ ها بوده اند. هیچ نشانی بر زیستن قوم كوچ و بلوچ ها در هزار سال پسین در کوهستان های باختر سپیدرود در مرز میان استان های گیلان و زنجان و آذربایجان خاوری نیست و بی گمان این ضرب المثل ها نشانی بر همسایگی آنان در روزگاران بسیار دور دارد .

ا گر قوم کوچ(بلوچكاره) را بدانگونه که امروز در گیلکی کوچک معنی دارد کوچک بپنداریم در برابر آن بلوچ در زبان مردم کوه نشین گیلان معنی بزرگ دارد مانند « بلوچه گو » که به معنی گاو بزرگ است احتمال زیاد این به معنای ظاهری این باشد كه حاكی از دو قبیله كوچك و بزرگ باشد بلوچ به معنای قوم بزرگ و كوچ به معنای قوم كوچك است ،در حال حاظر نیز تعداد بلوچ ها خیلی بیشتر از قوم بلوچكاره است ، همانطور كه در لرستان هم لر بزرگ و لر كوچك داریم و به معنای قوم بزرگ و كوچك است  .

نخستین ظهوركوچ ها و بلوچان در آثار تاریخی در کتاب حدودالعالم (۹۸۲م/۳۷۲ق) و نیز در مقدسی (حدود ۹۸۵/م/۳۷۵ق) با نام بلوص و قفص است.
در کتابهای جغرافیائی از این ملتی در كنار قوم بلوچ با نام (طایفه کوچ - یا قفص) در حدود کرمان یاد می‌شود .

نویسنده : امید باغانی بلوچكاره




برچسب ها: سخنان دلنشین حکیم ارد بزرگ ، فیلسوف حکیم ارد بزرگ ، امید باغانی بلوچكاره ، امیدباغانی بلوچكاره ، امید باغانی بلوچ كاره ، امید باغانی بلوچكاره هرمزگان ، فیلسوف نامدار ایرانی حکیم ارد بزرگ ،
آخرین ویرایش: شنبه 8 خرداد 1395 03:38 ب.ظ

جمعه 21 خرداد 1395 12:48 ق.ظ
سلام
ممنون از زحماتی که برای انتشار مطالب می کشید . حکیم ارد بزرگ از فلاسفه بزرگ هستند که همیشه به خواندن جملات زیبا ی ایشان علاقه داشته و دارم. چون باعث اندیشه و تفکر میشوند
مقاله آقای امید باغانی بلوچكاره درباره قوم بلوچکاره را خواندم و لذت بردم .
پنجشنبه 6 خرداد 1395 11:37 ق.ظ
سلام مطالب خوبی داری اگه دوست داری وبلاگ رو تبلیغ کنی به وب من بیا و لینک وبلاگتو ثبت کن تا رتبط بره بالا
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.